NADA

Sancısız şiir olmaz
Sen bakma yüzümde yeşeren yorgunluğa
Ben yaşamın kalbinde bir ur gibi duracağım
Ucuz alkoller, gecelerin ellerinden kayıp giden uykular, içinde pişmanlık taşıyan ani kararlar…
Beni köklerimden tutup fırlat,
İçim 12 Eylül ilan etsin.
Denize uzanan bir sokakta sana rastlamadan geçen burukluk, beni ıskalamasın.

Yaşamak, beni içinden çıkarsın.
Dünyanın güneşe açılan kapısının kapanması ne demek,
Sen bilemezsin.
Zamanın içinde buruşmayı
Dehlize kaldırılmış anıları…
Ağırlaştırılmış öğütleri…

Sonra dünyayı rafa kaldırıyorum
Kirli bir balkonun soğuk gövdesinde
Düşünülmekten sıkılmış ayrıntılarının peşine düşüyorum
Betimlemeler, bayat incinmeler kalıyor gecenin karanlık yüzüne
Bana benzeyen şiirlere siniyor
Dünden kalma zayıf avuntuları ısıtıp ısıtıp kullanıyorum.
Sonra sen kalbimin Ortadoğusu oluyorsun
Ben, dalgınlığımın galip geldiği savaşlara sürgün….